მათემატიკა

маrао

Japanischer Faltfächer

Éventail Louis XIV

in English - marao
in frainch - un marao
in german - ein Marao
in italian - un marao
in spanish -un marao
in russian - марао

I want to use the term Marao in all languages

One of the mathematical techniques is to present a complex object as a set of simple objects. This procedure is widely used in different terms: equivalence, factorization and foliation, one of them being the concept described below - the expression of an object by a set of the linear subspaces of the linear space.

La fibration de la sphère est connue, ce que Hopf a remarqué et publié en 1931. Heinz Hopf (1894.11.19 - 1971.06.03). Hopf, Heinz (1931), "Über die Abbildungen der dreidimensionalen sphare auf die Kugelfläche", Mathematische Annalen, Berlin: Springer. Ce fait était la foliation de la sphère tridimensionnelle par des cercles. Ce faisceau est facilement décrit si nous voyons une sphère tridimensionnelle comme un ensemble de sous-espaces unidimensionnels de l'espace à quatre dimensions. Ici, je dois aussi attirer l'attention sur l'analogie: le quotient de l'espace linéaire est la décomposition de l'espace comme une unité d'Athènes et l'idée sous-espaces Mara de l'espace comme un ensemble de sous-espaces linéaires

Définition
A set of the linear subspaces of the same dimension of a linear space E is called marao if
- the intersection of pair is equal to zero
- the union of all subspaces is equal to E.

Еxemple
ensemble P de sous-espaces linéaires d'un espace linéaire E est un espace projectif. Nous avons une application de E à P, chaque vecteur différent de zéro va dans un sous-espace unidimensionnel de multiple de cet vecteur. Un espace projectif est un ensemble d'orbites du groupe multiplicatif d'un champ. Cet ensemble est un marao de sous-espaces unidimensionnels. ვთქვათ W ⊃ V ველის
სასრული გაფართოებაა. ველი W არის სასრული განზომილების V-წრფივი სივრცე. ყოველი W-წრფივი სივრცე V-წრფივი სივრცეცაა. W-წრფივი სივრცის პროექციული სივრცე მარაოა. როგორც V-წრფივი სივრცის ქვესივრცეები ისევ მარაოდ რჩება, ოღონდ უკვე მრავალ განზომილებიან ქვესივრცეთა მარაოდ.
ამ მაგალითიდან ჩანს, რომ მარაო შეგვიძლია წარმოვადგინოთ როგორც ველთა გაფართოების განზოგადოება.

გასაგებია, რომ მარაოში შემავალ სივრცეთა განზომილება ვერ იქნება ძირითადი სივრცის განზომილების ნახევარზე მეტი, რადგან ამგვარი განზომილების ორ ქვესივრცეს ნულოვანი თანაკვეთა ვერ ექნება. ეს შესაძლებელია მხოლოდ თუ მარაოში ერთად ერთი ელემენტია თვით საბაზო სივრცე, ეს იქნება ტრივიალური, ერთ ელემენტიანი მარაო, მარაო რომლის ერთადერთი ელემენტი თვით ეს წრფივი სივრცეა: წრფივი სივრცე E და მარაო M ერთადერთი ქვესივრცით E ∈ M. არატრივიალურ მარაოში შემავალ ქვესივრცეთა განზომილების მაქსიმუმია ძირითადი სივრცის განზომილების ნახევარი. არა ტრივიალურ მაქსიმალური განზომილების (საბაზო სივრცის განზომილების ნახევრის) მარაოს ვუწოდოთ შუალედური მარაო.

ვთქვათ გვაქვს მარაო M წრფივ სივრცე E-ში. მის ყოველ არანულოვან წერტილს შეესაბამება მარაოს ერთადერთი ელემენტი, რომელსაც ეს წერტილი ეკუთვნის. გვაქვს ასახვა წრფივი სივრცე E-ს ნულისაგან განსხვავებულ ვქტორთა სიმრავლე E*-დან მარაოზე m: E* → M, x ∈ xm. ეს ასახვა არის გრასმანიანზე სტანდარტული ფიბრაციის ნაწილი.

მეორე ფიბრაცია რომელშიც წრფივი სივრცე E მონაწილეობს როოგორც ტოტალური სივცე არის მარაოს ნებიsმიერი წერტილის მიმართ ფაქტორიზაცია E → E/p. ეს ორი ფიბრაცია უთიერთ ორთოგონალურ ფიბრაციებად წარმოგვიდგება: ერთის ფენა მეორის კვეთააა და პირიქითაც.

მარაოს სხვადასხვაგვარ წარმოდგენისას საჭირო ობიექტის განსხვავებული სახით აღსაწერად ვიხმართ ერთი და იმავე ასოს ფერის შეცვლით:
- მარაოს წერტილი, როგორც მარაოს ელემენტი - შავი
- მარაოს წერტილი, როგორც ქვესივრცე - მწვანე
- მარაოს წერტილი, როგორც წრფივი ასახვა - ლურჯი

ვთქვათ M მარაოა წრფივ სივრცე E-ში განზომილებით n, ხოლო მარაოს წევრთა, ქვესივრცეთა განზომილებაა k. ავირჩიოთ n-k განზომილების E-ს ქვესივრცე A. მარაო გაიყოფა ორ ქვესიმრავლედ, პირველი რომელთა ნაკვეთა A-სთან ნულია, M* და მეორე, როემლთა თანაკვეთა A-სთან არ არის ნული, M^. ავირჩიოთ M*-ის ელემენტი p. ამ არჩევანით M*-ის ყოველი ელემენტი m ∈ M* წარმოდგება როგორც p-დან A-ში წეფივი ასახვის, m ∈ Lin(p,A) = lin (p, E/p), გრაფიკი m ⊂ E. გამოდის მარაო წარმოგვიდგება როგორც წრფივ სივრცე m -ს დამატებული სიმრავლე M^, ანუ წრფივი სივრცის კომპაკტიფიკაცია. რადგან M*-ის ელემენტი p არ გადაიკვეთება A-სთან თვით წარფივი სივრცე E წარმოდგება როგორც ნამრავლი p × A.

თუ p ∈ M, მაშინ აგებული ასახვა ფაქტორ სივრცე E/p-ს ნულისაგან განსხვავებულ ელემენტ a-ს ჩადგამს მარაო M-ში. ავიღოთ a ∈ E/p და a ≠ p, a ≠ p, მაშინ а როგორც E*-ის ქვესიმრავლე აისახება მარაოში. რადგან a-ს განსხვავებული წერტილები ერთი და იმავე ელემენტში ვერ აისახება (მათი სხვაობა p-ს ელემენტია) გვაქვს a-ს ჩადგმა მარაოში, a ⊂ M. აფინური სივრცე a-ს წერტილ x-ს შეესაბამება მისი მომცველი მარაოს ელემენტი x
x=xm ∈ M, x = a ∩ m.

ნათელია რომ თუ x ∈ a, მაშინ x და xv მარაოს ერთი და იმავე ელემენტშია, სადაც v ველის ნულისაგან განსხვავებული ელემენტია,, ანუ გვექნება x = xv.
სივრცე E არის აფინურ სივრცეთა გაერთიანება E = ∪ a, სადაც a ∈ E / p, ხოლო მარაო M არის იმავე სიმრავლეს დამატებული ერთი წერტილი p, M = p ∪ a.

მაგალითი
წინა მაგალითში მომცველი ველის ნაცვლად განვიხილოთ ველი V-ს მომცველი სასრული განზომილების წრფივი სივრცე A ⊃ V და მისი მოქმედება სასრული განზომილების წრფივ სივრცე E-ზე. მოქმედების რა თვისებებია საჭირო რომ ორბიტთა სიმრავლე იყოს მარაო? ჯერ ერთი ყოველი ორბიტი რომ ქვესივრცე იყოს საჭიროა მოქმედების წრფივობა:
- თუ 0 ≠ a ∈ A ასახვა E → E, x → xa იზომორფიზმია
- თუ 0 ≠ x ∈ E ასახვა A → E, a → xa მონომორფიზმია
ჯგუფის მოქმედების შემთხვევაში ორბიტების არ გადამკვეთელობას ჯგუფში შებრუნებული ელემენტის არსებობა უზრუნველყოფს. ჩვენ შემთხვევაში საჭიროა დამატებითი პირობა
თუ xa = yb, მაშინ არსებობს c ∈ A ისეთი რომ ან y = xc

მარაოს მხები

ნათელია, მარაო გრასმანიანის ქვემრავალნაირობაა. მარაოს მხები მის წერტილ p-ში, ბუნებრივია, არის Lin(p, E/p)-ს ქვესივრცე. ძირითადი წრფივი სივრცე E-ს ყოველ წერტილზე გადის მარაოს ერთადერთი წევრი. გვაქვს ასახვა E → G. მისი მხები მარაოს წერტილ p-ში იქნება წრფივი ასახვა E → TpG= Lin(p, E/p), რადგან ასახვის E → TpM ბირთვი, ნათელია, არის p მივიღეთ რომ მხები TpM იზომორფულია ფაქტორ სივრცე E/p-სი. აქედან მარაოს განზომილებაც: თუ k არის მარაოს წევრთა განზომილება , მაშინ თვით მარაოს განზომილება იქნება n - k, n = dimE.

თუ a ∈ E/p შეგვიძლია ის განვიხილოთ როგორც მარაოს მხები ვექტორი წერტილში p, ხოლო ყოველ მის ელემენტს, x შევუსაბამოთ მისი მხები წირი. ეს წირი აღიწერება როგორც b + xr წერტილთა მომცველი მარაოს წევრი ქვესივრცეები,
r → (b + xr)m = b + xr , b+xr ∈ b + xr ∈ M

წრფივი სივრცე E-ს ყოველ ვექტორს u შევუსაბამოთ მარაოს წერტილ p-ში მხები ვექტორი: ეს იყოს u-ს ანასახი E/p-ში, ანუ აფინური სივრცე p-ს მიმართ რომელიც შეიცავს u-ს, u + p.გამოდის რომ ნებისმიერ ვექტორს E-დან შეესაბამაბამება ვექტორული ველი მარაოზე M.

მარაოთა კატეგორია

ვთქვათ მოცემულია ორი მარაო M , N და მათი სიმრავლური ასახვა f:M → N გამოწვეული საბაზო წრფივ სივრცეთა წრფივი ასახვით E → F. ამგვარ ასახვას ვუწოდოთ მარაოთა მორფიზმი. ამგვარად შეიქმნა კატეგორია, რომლის ობიექტია მარაო,ხოლო მორფიზი ახლახან აღწერილი მარაოთა მორფიზმი. ამ კატეგორიაში არსებობს ერთ ელემენტიანი მარაო: წრფივი სივრცე და მარაო რომლის ერთადერთი ელემენტი თვით ეს წრფივი სივრცეა: წრფივი სივრცე E და მარაო M ერთადერთი ქვესივრცით E ∈ M. ყოველ მარაოს აქვს ამგვარ ობიექტში მორფიზმი რომელიც ადვილი შესამჩნევია ეპირმორფიზმი იქნება. ეს ერთადერთ ელემენტიანი მარაო იქნება მარაოთა კატეგორიაში ნულოვანი ობიექტი.

ვთქვათ წრფივ სივრცე E-ში მოცემულია მარაო M და E-ს ქვესივრცე F ⊂ E. განვიხილოთ მარაოს წევრთა თანაკვეთები ქვესივრცე F-თან F ∩ m, m ∈ M. აღვნიშნოთ FM = {F ∩ m ≠ 0, m ∈ M}. ადვილი დასამტკიცებელია

თეორემა
FM მარაოა წრფივ ქვესივრცე F-ში

ასევე შესაძლებელია ავაგოთ მარაო ფაქტორ სივრცეშიც E/F ქვესივრცე E-ს დამატების მიხედვით. სამწუხაროდ ერთადერთობა არ არის უზრუველყფილი რადგან ყოველი დამატება განსხვავებულ მარაოს ჰქმნის. აღნიშვნაც დამატების მიხედვით ვიხმაროთ: თუ G არის F-ის დამატება GM-ით აღვნიშნოთ GM-ის ანასახი.

ვთქვათ M მარაოა წრფივ სივრცე E-ში, p კი მისი ერთ ერთი წერტილი. ფაქტორ სივრცე E/p-დან ავირჩიოთ ელემენტი a, შრე p-ს მიმართ. ზემოთ აგაგეთ ასახვა სიმრავლე a-დან მარაო M-ში. თუ a- განვიხილავთ როგორც სფეროს ნაწილს (აკლია ერთი წერტილი) მისი ანასახი p-ს დამატებით იქნება k განზომილებიანი (k - მარაოში შემავალ ქვესივრცეთა განზომილებაა) სფერო ჩადგმული მარაო M-ში. გამოდის რომ ავსახეთ ფაქტორ სივრცე მარაო M-ში ჩადგმულ სფეროთა სისტემაში. მარაოს ყოველი წერილი ერთ ამგვარ სფეროში მაინც შევა, რადგან ერთ შრესთან მაინც ექნება თანაკვეთა. თუ დავუკვირდებით, მივიღეთ მარაოს ფოლიაცია აფინური სივრცეებით რომელთა ჩაკეტვაც (წერტილი p-თი) სფეროებია.

თეორემა
მარაოა M-ის გადატანა FM მარაოდ მომცველ წრფივ სივრცე F-ში

მარაოს გეომეტრია

მარაოზე როგორც გრასმანიანის ქვემრავალნაირობაზე არსებობს ბევრი ბუნებრივი სტრუქტურა: წრფივი ფიბრაცია, წერტილი p-ს მხები როგორც Lin(p, E/p)-ს ქვესივრცე. ძირითადი წრფივი სივრცე E-ს ყოველ წერტილზე გადის მარაოს ერთადერთი წევრი, ამიტომ გვაქვს ასახვა E → M. მისი მხები მარაოს წერტილ p-ში იქნება წრფივი ასახვა E → TpM ⊂ Lin(p, E/p). ასახვის E → TpM ბირთვი, ნათელია, არის p მივიღეთ რომ მხები TpM იზომორფულია ფაქტორ სივრცე E/p-სი. აქედან მარაოს განზომილებაც: თუ k არის მარაოს წევრთა განზომილება, მაშინ თვით მარაოს განზომილება იქნება n - k, სადაც n არის ძირითადი სივრცე E-ს განზომილება.

წრფივი სივრცე E-ს ყოველ ვექტორს, u-ს შეესაბამება მხები ვექტორი M-ის ნებისმიერ წერტილში თუ დამატებით ავირჩევთ n - k განზომილების ქვესივრცეს, A, სადაც n არის ძირითადი სივრცე E-ს განზომილება. A-სთან არათანამკვეთ M-ის წერტილ, ქვესივრცე p-ში u-ს შესაბამისი მხები ვექტორი შემდეგნაირად აიგება: ავიღოთ აფინური სივრცე u + p და მის წერტილ (u + p) ∩ A + u-ს შემცველი მარაოს წერტილი, ქვესივრცე m ∈ M. განვიხილოთ ეს ქვესივრცე როგორც წრფივი ასახვა m-ის გრაფიკი, ხოლო თვით m როგორც TpM-ის ელემენტი, m ∈ TpM ⊂ Lin(p, A) ⊂ Lin(p, E/p). რადგან საბოლოო შედეგი Lin(p, E/p)-შია, ის A-ს არჩევანისაგან დამოუკიდებელია. თუ A-ს არჩევანს დავაფიქსირებთ მივიღებთ E-ს ასახვას TpM-ზე და მარაო M-ის წერტილთა სიმრავლეზე რომელთა A-სთან თანაკვეთაც ნულოვანი არ არის. მარაოს ეს ნაწილი კი, თუ დავუკვირდებით, ურთიერთ ცალსახა თანადობაშია ნებისმიერი წერტილის მხებ სივრცესთან. აქედან დასკვნა მარაო არის წრფივი სივრცე Tp-ს კომპაქტიფიკაცია. შუალედური მარაოსათვის ეს წერტილოვანი კომპაქტიფიკაციაა, ანუ კიდევ ერთხელ დამტკიცდა რომ ის სფეროა.

თუ a ∈ E/p შეგვიძლია მარაოს ყოველ წერტლში განვიხილოთ a-ს შესაბამისი მხები ვექტორი. მივიღეთ მხებ ვექტორთა ველი, ანუ მხები ფიბრაციის კვეთა. მას შეესაბამება ტრაექტორიათა სიმრავლე M-ზე.